تفاوت اصلی طلای سفید و زرد، در آلیاژهای ترکیبی و رنگ نهایی آنهاست، نه در خلوص طلا. هر دو از طلای خالص (۲۴ عیار) ساخته میشوند، اما برای تغییر رنگ و سختی، فلزات دیگری به آنها افزوده میشود:
· ترکیب آلیاژی: طلای زرد با نقره و مس ترکیب میشود تا رنگ گرم کهربایی پیدا کند. طلای سفید اما با نیکل، پالادیوم یا نقره مخلوط میشود تا رنگ آن به نقرهای-سفید متمایل شود.
· روکش نهایی (مهمترین فرق): طلای سفید تقریباً همیشه رویهای از رودیوم (فلزی از خانواده پلاتین) دارد تا براقیت و سفیدی خیرهکنندهای پیدا کند. طلای زرد چنین روکشی ندارد و رنگش ذاتی خودش است.
· دوام و نگهداری: طلای زرد نرمتر است و خط و خش روی آن بیشتر دیده میشود. طلای سفید سختتر است، اما پس از مدتی (معمولاً ۱ تا ۲ سال) لایه رودیوم آن ساییده شده و رنگ مایل به زردِ زیرین (رنگ طبیعی آلیاژش) نمایان میشود که نیاز به تجدید روکش دارد.
· حساسیت و آلرژی: طلای زرد به دلیل داشتن مس و نقره، معمولاً ضدحساسیت است. اما طلای سفیدِ حاوی نیکل ممکن است برای پوستهای حساس ایجاد خارش کند؛ پس بهتر است نوع پالادیومدار آن را انتخاب کنید.
· کاربرد و زیبایی: طلای زرد حالوهوای کلاسیک، گرم و سنتی دارد و برای جواهرات رنگی (مثل یاقوت و زمرد) عالی است. طلای سفید مدرن، سرد و براق است و به دلیل تضاد رنگی بالا، بهترین گزینه برای نگینهای الماس و جواهرات مینیمال به شمار میرود.